Złotokap zwyczajny, z. pospolity (Laburnum anagyroides Medik.) - gatunek małego drzewa lub wysokiego krzewu należący do rodziny bobowatych. Pochodzi z południowej Europy. W Polsce nie występuje dziko, jest uprawiany jako roślina ozdobna (np. w parku w Kłodzinie koło Pyrzyc).

Charakterystyka

Pokrój

Wzniesione, wyprostowane gałęzie małego drzewa lub krzewu, dorasta do 7 m wysokości.

Liście

Trójlistkowe, długoogonkowe, owalne z szarym meszkiem od spodu, szczególnie młode, u starszych okazów meszek zanika. Pojedyncze listki mają długość 3-8 cm.

Kwiaty

Motylkowe, żółte, do 2 cm długości i tworzące luźno opadające grona do 20 cm długości. Bez zapachu. Kwitnie od kwietnia do czerwca.

Owoce

Strąki o długości ok. 5 do 6 cm, płaskie, suche, grubościenne. Nasiona koloru czarnego.
Roślina trująca

Cała roślina jest trująca, łącznie z pyłkiem, który jest szkodliwy dla pszczół.

Zastosowanie

Roślina lecznicza

Surowiec zielarski: Nasiona złotokapu - Citisi semen, ziele złotokapu - Citisi herba. Nasiona (skład frakcji alkaidowych w liściach i kwiatach jest zbliżony) zawierają alkaloidy chinolizydynowe do 3% cytyzyny, która stanowi 95% frakcji alkaloidów, pozostałe to pirolizydyny, metylocytozyna i lektyny.

Działanie: Dawniej medycyna ludowa wykorzystywała nasiona jako środek wymiotny i przeczyszczający przy zaparciach. Zewnętrznie stosowano w nerwobólach. Współcześnie lektyny pozyskiwane z nasion i ziela stosuje się w analityce klinicznej do oznaczania grup krwi A, B, i 0. Cytyzyna jest składnikiem preparatu Tabex, środka pomocniczego w zwalczaniu nikotynizmu[potrzebne źródło].

Roślina ozdobna : Bardzo efektownie kwitnące krzewy