Starzec jakubek (Senecio jacobaea L.) - gatunek rośliny dwuletniej (lub byliny) z rodziny astrowatych . Jest pospolity w całej Polsce.

Charakterystyka

Łodyga

Wzniesiona, o wysokości do 120 cm wysokości. Rozgałęzia się tworząc wzniesione do góry, wełnisto owlosione lub nagie pędy. Pod ziemią krótkie i grube kłącze.

Liście

Dolne lirowate, górne pierzastodzielne, ich odcinki odstają prawie pod prostym kątem. Nasady liści przeważnie z uszkami. Młode liście są pajęczynowato owłosione.

Kwiat

Tworzą zebrane w podbaldachy koszyczki o średnicy 1,5-2,5 cm. Zewnętzne listki okrywy zbiegające po szypułce i bardzo krótkie. Kwiaty żółte, kwiatów języczkowatych często brak. Ich puch kielichowy jest ok. dwa razy dłuższy od owocu i łatwo odpadający. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Biotop

Przydroża, rowy, zarośla. Hemikryptofit.

Zmienność

Tworzy mieszańce z starcem wąskolistnym i wodnym.