Imbir lekarski (Zingiber officinale Rosc.) - gatunek rośliny uprawnej z rodziny imbirowatych (Zingiberaceae). W stanie dzikim obecnie nie występuje. Pochodzi prawdopodobnie z Melanezji.

Charakterystyka

Łodyga

Pędy płonne osiągają wysokość od 80 cm do 100 cm. Pędy kwiatowe krótsze, łuskowate i bezlistne.

Liście Duże, lancetowate, siedzące.

Kwiaty

Zebrane w kłosowate kwiatostany. Mają barwę zielonkawożółtą z fioletową warżką.

Korzeń

Grube, mięsiste kłącze o jasnobrązowej barwie.

Biotop

Sadzi się go zwykle w cieniu, hoduje w tropikach.

Uprawy

Powszechnie uprawiany na Jamajce, w Indiach, Australii. Nadaje się do uprawy doniczkowej.

Zastosowanie

Roślina uprawna:

Historia uprawy: Jadalne kłącze imbiru jest rośliną przyprawową, znaną w Azji już 3000 lat temu. Stamtąd przewieziony przez Fenicjan dotarł nad Morze Śródziemne - początkowo jako środek płatniczy. Przez następne lata Aleksandria była najważniejszym ośrodkiem importu imbiru. W XIII wieku Arabowie przenieśli imbir do Afryki Wschodniej, Portugalczycy na początku XVI wieku - do Afryki Zachodniej, a Hiszpanie - na wyspy Morza Karaibskiego.

Sztuka kulinarna: Imbir jest przyprawą znaną na całym świecie. Używa się jej głównie w kuchni azjatyckiej. Ma specyficzny, silny aromat z odświeżającą, nieco słodkawą nutą, zaś w smaku jest palący i lekko gorzki. Ów ostry smak i zapach zawdzięcza dużej ilości olejków eterycznych: gingerolu, zingeronu i citralu.

Młode, sześciomiesięczne kłącza można spożywać jak warzywo, kandyzować lub konserwować w syropie cukrowym. Starsze, dziewięciomiesięczne kłącza suszy się i używa jako przyprawy do biszkoptów, zup, pieczonego mięsa, a także do deserów i kawy. W Anglii używa się imbiru do produkcji pierników oraz piwa typu ale. Z imbiru można również robić wino.

Imbir wchodzi również w skład ostrej wschodniej przyprawy - curry.

Jest uważany za afrodyzjak.

Wartości odżywcze (w 100 g produktu):
+ 67 kcal
+ Białka: 2,3 g
+ Tłuszcz: 0,9 g
+ Błonnik: 2,4 g
+ Wapno: 20 mg
+ Żelazo: 3,5 mg
+ Magnez: 405 mg

Roślina lecznicza: Działa na trawienie i krążenie krwi. Łagodzi bóle żołądkowe i zębów, wzmaga apetyt. Pobudza system odpornościowy organizmu. Pomaga przy przeziębieniach, kaszlu, nieżytach gardła i oskrzeli. Zapobiega mdłościom. Obniża poziom cholesterolu. Dezynfekuje jamę ustną.